Vooruitgang als constructie

Het decor waarin ik heb leren geloven

In deze serie zie ik vooruitgang niet als beweging, maar als ruimte. Een kamer waarin mythe en industrie elkaar aankijken. Engel en fabriek, Saturnus en skyline, zij delen voor mij hetzelfde podium.

Ik gebruik sokkels en perspectieven om te tonen hoe overtuiging wordt gebouwd. Wat vooruitgang heet, krijgt vorm in beeld en herhaling. Ik kader, ik orden, ik plaats en zie hoe geschiedenis zich laat ensceneren.

Voor mij is vooruitgang geen vanzelfsprekende lijn naar voren, maar een voorstelling die wij blijven opbouwen. Een constructie waarin ik zelf ook sta.

Wat ik vooruitgang noem, blijkt vaak het decor waarin ik heb leren geloven.