Niet kijken
Ik besta zolang jij kijkt
Mijn werk onderzoekt de systemen die mensen bouwen om betekenis, orde en verbondenheid te organiseren. Ik ben geïnteresseerd in de momenten waarop die systemen een eigen logica ontwikkelen en zich losmaken van hun oorspronkelijke bedoeling.
Voor "niet kijken" gebruik ik bestaande beelden uit sociale media: gezichten, uitspraken, poses en fragmenten van levens die voortdurend worden gedeeld, bekeken en opnieuw samengesteld. De collage reconstrueert deze beelden tot tijdelijke ordeningen waarin persoonlijke verhalen samenvallen met grotere sociale, technologische en economische systemen.
Sociale media functioneren tegelijkertijd als kennisplatform, ontmoetingsruimte en economische infrastructuur. Aandacht, gedrag en persoonlijke gegevens worden onderdeel van een systeem waarin menselijke aanwezigheid voortdurend wordt geregistreerd, geordend en opnieuw ingezet.
In deze omgeving krijgt het kapitalistisch realisme, zoals beschreven door Mark Fisher, een eigentijdse beeldvorm. Het systeem presenteert zichzelf als vanzelfsprekend, terwijl het voortdurend nieuwe werkelijkheden construeert door selectie, algoritmen en herhaling.
Kijk naar mij is geen aanklacht, maar een onderzoek naar de voorwaarden waaronder beelden betekenis krijgen. De collages tonen geen vaststaande werkelijkheid, maar een tijdelijke toestand waarin identiteit, herinnering, representatie en commercie voortdurend nieuwe verbanden aangaan.
Tussen verbinding en vervreemding, tussen autonomie en sturing, ontstaat een ruimte waarin kijken nooit vrijblijvend is. Iedere afbeelding maakt deel uit van een groter systeem waarin de toeschouwer, het beeld en het netwerk elkaar onophoudelijk reconstrueren.